بلاگ, هنرمندان

برترین زنان هنرمند معاصر که باید آنها را شناخت (قسمت اول)

شیرین نشاط (Shirin Neshat)

بخش غالب تاریخ هنر غرب تحت سلطه مردان بوده است. زنان به طور سیستماتیک حضور کم‌رنگ‌تری در بازارها و بنگاه‌های هنری داشتند؛ البته که این موضوع تا به امروز هم دیده می‌شود. هرچند آثار زنان با چالش‌هایی همچون تبعیض، محرومیت از دیده شدن و حتی از بین رفتن مواجه بوده است؛ اما زنان هنرمند سهم بسزایی در تاریخ هنر داشته‌‌اند و همچنان در حال شکل دادن به آینده هنر هستند.

هر چند آگاهی و پلتفرم‌های جدید باعث شده است که تعداد زنان هنرمند بیشتری دیده شوند؛ اما همچنان کارهایی وجود دارد که باید انجام شود. اشخاصی که در این لیست هستند، ظرفیت هنرمندان زن را در خلق آثار بدیع و تاثیرگذار ثابت کردند. در این بخش با این زنان برجسته در صحنه هنر معاصر آشنا می‌شویم.

نیکول آیزنمن (Nicole Eisenman) زنان هنرمند

نیکول آیزنمن (Nicole Eisenman)

نیکول آیزنمن در وردون فرانسه، متولد شد. او یک هنرمند حوزه چند رسانه‌‌ای آمریکایی است که تاریخ گذشته هنر غرب را به چالش می‌کشد و رویکردهای غیر معمول و فمینیستی را دنبال می‌کند. آیزنمن در درجه اول با نقاشی‌هایش شناخته می‌شود، اما اخیرا در حوزه مجسمه سازی هم می‌تازد. نقاشی‌های او اغلب طنزآمیز هستند. او سرنخ‌های بصری و تکنیک‌هایش را از جنبش‌های تاریخی هنر (هنر باروک، اکسپرسیونیسم آلمانی) و همچنین فرهنگ عامه (کمیک استریپ، تبلیغات) می‌گیرد تا بازتابی از جامعه امروز را به نمایش بگذارد.

آثار این هنرمند با عنوان رئالیسم هجوآمیز برچسب می‌خورند که در آن طنز، ابزاری برای نقد سیستم سرمایه داری است و دنیای هنر موضوعی همیشگی در کارهایش محسوب می‌شود. او همچنین اغلب خود و دوستانش را به شکل پرتره‌های اغراق شده و کارتونی به تصویر می‌کشد تا تفسیری از زندگی معاصر و عادات اجتماعی را به نمایش بگذارد. گاهی ممکن است سوژه‌های او منزوی به نظر برسند؛ گاهی در بحبوحه بحران‌ها و گاهی در لحظات اجتماعی صمیمانه. به تصویر کشیدن احساسات و شور غیر قابل کنترل در کنار تمایلات جنسی غیر معمول، کار او را ماندگار و فراموش نشدنی می‌کند. او جزئیات بصری بسیاری را در آثارش به کار می‌برد و طنز تلخ را برای بازسازی دوباره مفاهیم تاریخی و فرهنگی به اثر تزریق می‌کند. مجمسه‌های او هم معمولا تمثیلی هستند؛ فیگورهای مختلفی به عنوان روایات استعاری در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند تا مضامین مشابه نقاشی‌های آیزنمن را دنبال کنند.

ماموریت خلاقیت آیزنمن فراتر از کار در استودیو است. او بنیان گذار و عضو Ridykelous است که یک گروه مشوق برای برگزاری نمایشگاه هنرهای غیر معمول و فمنیستی محسوب می‌شود. این نوآوری بستری را برای هنرمندان کمتر دیده شده و آثار هنری مهجور فراهم کرده است تا این آثار به همان شکلی که هستند، نمایش داده شوند.

سیمون لی (Simone Leigh) زنان هنرمند

سیمون لی (Simone Leigh)

از زنان هنرمند باید به سیمون لی آمریکایی هم اشاره کرد که بیشتر به خاطر مجسمه‌های غول پیکرش شهرت دارد. علاقه به تاریخ و مردم نگاری موجب شده تا تمرکز اصلی آثار او،  زنان سیاه پوست باشند. اثر او را در دوسالانه ویتنی ۲۰۱۹ یا نمایشگاه انفرادی اش در گوگنهایم، هر دو مجموعه‌‌ای از مجسمه‌هایی هستند که در آنها طیف وسیعی از تکنیک‌ها و مواد اولیه مورد استفاده در معماری آفریقا، صنعتی‌سازی و استانداردهای زیبایی این کشور دیده می‌شود.

اثر او به نام کشیک (Sentinel) در سال ۲۰۱۹ مجسمه‌‌ای از جنس رافیا (raffia) بود؛ یک ماده اولیه سنتی که در فضاهای داخلی غرب آفریقا استفاده می‌شود. ظاهر اولیه مجسمه مشابه مواد اولیه صنعتی است که اشاره‌‌ای به تولیدات مدرن است. در بالای این مجسمه سر یک زن قرار دارد که لباس استوانه‌‌ای شکل آفریقایی پوشیده است؛ مدل موی آن نیز اهمیت زیادی از نظر سیاسی و تاریخی برای زنان سیاه پوست دارد. این بررسی در موضوعیت زنان سیاه پوست، فصل مشترک حرکت اجتماعی و فرهنگی زنان سیاه پوست را در دوران مدرن برجسته می‌کند، در حالی که تاییدی بر ریشه‌های غنی تاریخی این کشور نیز است.

مجسمه دیگر این هنرمند با نام  Stick در سال ۲۰۱۹ سر یک زن آفریقایی دیگر را نشان می‌دهد. این بار با یک پایه حجیم که به لباس دوران ویکتوریا شباهت دارد. چوب‌هایی که از پایه دامنی شکل مجسمه بیرون آمده اند، بار دیگر به معماری غرب آفریقا اشاره دارند؛ اما ساختاری از فرم زنانه را نیز کندوکاو می‌کنند. همچنین ابعاد اغراق آمیز زنانه برای مقابله با اشکال نژادپرستانه از دوران جیم کرو (Jim Crow) است. این تأثیرات ضد و نقیض برای ما به این معناست که دوگانگی‌ها را دور بریزیم و زنان را فقط به عنوان بخش‌هایی از بدن آنها نبینیم.

شیرین نشاط (Shirin Neshat) زنان هنرمند

شیرین نشاط (Shirin Neshat)

اگر بخواهیم نام یک ایرانی را در بین برترین زنان هنرمند جهان بیاوریم، قطعا شیرین نشاط را انتخاب خواهیم کرد. نشاط در وهله اول با آثار ویدیویی و عکس‌هایش شناخته می‌شود. او به طور خاصی به مفهوم زنانگی و مردانگی و تقابل فرهنگ‌های اسلامی و غربی علاقه دارد.

شیرین نشاط در ایران قبل از انقلاب بزرگ شد و برای ادامه تحصیل به آمریکا آمد و در دهه ۱۹۹۰ به کشور خود که کاملا تغییر کرده بود، بازگشت. او با خلق پرتره‌هایی از زنان که با خوشنویسی فارسی پوشیده شده بودند، راهی را برای درک و ژرف اندیشی این تغییرات شروع کرد. کنار هم قرار دادن دوران باستان و مدرنیته طرحی همیشگی و موتیف وار در آثار او ایجاد کرده است. آثار او حوزه‌های گسترده‌‌ای از جمله دین، سیاست و شعر را در بر می‌گیرد.

خودنگاره سازی، تکنیکی است که او برای به تصویر کشیدن مفاهیم هویت در دو مقیاس شخصی و فرهنگی استفاده می‌کند. اثر سکوت شورشی (۱۹۹۴) تعاریف مربوط به کیستی و فردیت را بازنمایی می‌کند. طرح سیاه و سفید و ساختار دو تکه شده اثر، تنش‌های ناشی از دوگانگی‌ها را بازخوانی می‌کند؛ در حالی که نگاه مصمم او نشان دهنده مقاومت و عزم راسخ در برابر مبارزات داخلی و خارجی است. در مجموعه روجا در سال ۲۰۱۶، نشاط این مفاهیم را کندوکاو می‌کند؛ همچنین جستجوی یک سرزمین مادری را از طریق فیلم‌های مفهومی که رویاها و ناخودآگاه را می‌کاوند، به نمایش می‌گذارد.

این هنرمند قصد ندارد کاری صرفا یا ذاتا سیاسی بسازد، بلکه ترجیح می‌دهد آثارش بیانگر احساسات انسانی باشند. او درباره آثارش گفته است: «من به دنبال ساختن هنری هستم که مربوط به ستمگری، استبداد، ستم و بی عدالتی سیاسی باشد. اگرچه خودم را یک فعال سیاسی نمی دانم، اما معتقدم هنر من، صرف نظر از ماهیت آن، بیانگر اعتراض و فریادی برای بشریت است.»

منبع: Artzine

 

مطالب مشابه

1 دیدگاه در “برترین زنان هنرمند معاصر که باید آنها را شناخت (قسمت اول)

  1. مجید پورحسنی گفت:

    کارهای شیرین نشاط عالیه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *